| |
| سه شنبه 27 اردیبهشت ماه سال 1384 |
| رای نخواهیم داد |
بیانیه 615 نفر از آزاداندیشان، نویسندگان، فعالان سیاسی، دانشجوئی، کارگری و اجتماعی ایران:
• مشارکت حداکثری در انتخاباتی که به دموکراسی و حاکمیت ملی ختم نمیشود و نقش تزئینی و ظاهر مشروعیت بخش را برای حاکمیت موجود ایفا میکند ، نه تنها بیگانگان را در ترغیب چنگ اندازی بر حاکمیت ملی باز نمیدارد بلکه امید تغییر و تحول از درون کشور را از بین برده و نگاهها را به سمت بیرون معطوف میدارد. راه خروج از بن بستهای ساخته و پرداخته حاکمیت ، ممانعت از دخالت بیگانگان و حفظ استقلال و تامین منافع ملی ، تسلیم و تمکین به خواست ملت میباشد.
• آنچه اکنون برای مردم حائز اهمیت است تعیین تکلیف مدیریت کشور و پاسخگو بودن مسئولان در برابر ملت است. اگر فصلالخطاب کلیه امور شخص رهبری هستند و امور جاری میتواند با احکام حکومتی به سامان برسد چه حاجت است به این همه هزینههای گزاف برای گزینش رئیس جمهور و چه حاجت به وجوه میلیاردی شورای نگهبان برای نظارت برجریان انتخابات غیررقابتی و غیرموثر؟. در این صورت آیا بهتر نیست مقام رهبری با صدور حکمی ، یکی از نزدیکان مورد اعتماد خودرا به سمت رئیس جمهوری منصوب نمایند تا این همه هزینه از بیت المال مسلمین و بودجه عمومی صرف نشود.
به نام خدا
هموطنان عزیز:
در دهه گذشته و در جریان هفتمین انتخابات ریاست جمهوری، این امید برای بسیاری از افراد و گرایشها به وجود آمد که با یک جنبش همگانی در راه اجرای اصول مغفول و نادیده گرفته شده قانون اساسی و با رویکرد "اصلاح از درون حاکمیت" و حتی المقدور با هزینه کم ، راهی به سوی دموکراسی و پیشرفت کشور ایجاد شود. مشارکت بینظیر مردم درانتخابات ریاست جمهوری خرداد ١٣٧٦ و انتخابات اولین دوره شوراهای شهر و مجلس ششم و انتخابات بعدی ریاست جمهوری ، ناشی از شکل گیری این امید در مردم بود لکن اراده لجوجانه ودیرپای اقتدارگرایان ونهادهای انتصابی درمقابله با اصلاحات، بیاعتنائی به آراء ملت و جلوگیری از تحرک نهادهای انتخابی چون ریاست جمهوری و مجلس ، از یک سو و ناتوانی بخش عمدهای از اصلاح طلبان حکومتی در تحقق بخشیدن به برنامهها و شعارها و استحاله تدریجی آنان در ساخت قدرت از دیگر سو، امید مردم را مبدل به یاس کرد و در مجموع منجر به بنبستهای کنونی و شکست گردید. در مقطع انتخابات پیش رو، نیز درحالی مردم، به مشارکت حداکثری فراخوانده میشوند که همچنان بسیاری از محافل اصلی قدرت و حکومتگران انتصابی، با تسلط کامل بر نهادهای اصلی اعمال حاکمیت در عرصههای گوناگون، انحصار کامل رسانههای ملی و تحدید فضای اطلاع رسانی هر نوع نظر مخالف و مطالبه ابتدائیترین حقوق شهروندی را با توطئه و براندازی نظام مساوی میانگارند و به جای رفع موانع واقعی شرکت در انتخابات ، با نفی ماهیت آزاد و داوطلبانه مشارکت مردم، آن دسته از فعالان سیاسی را که در انتخابات غیر آزاد و غیر رقابتی شرکت نخواهند کرد، به "براندازی نرم" متهم میکنند.
تردیدی وجود نداردکه پیش نیازهای انتخابات آزاد، آزادی بیان و اجتماعات ، آزادی عمل احزاب و تشکلهای جامعه مدنی ، نبود زندانیان سیاسی وعقیدتی، وجود امنیت وفقدان بیم وهراس در بین کنشگران سیاسی واجتماعی و فرصت برابر تبلیغاتی است ، بنابراین هر نوع انتخاباتی که فرصت رقابت برابررا برای همه نیروها و جریانهای سیاسی برقرار نکند، در واقع نوعی انتصابات است که در نتیجه آن رئیس جمهور منتخب تا حد یک تدارکچی کاهش پیدا میکند و این چیزی به جز تکرار تجربه شکست خورده قبلی و نمایشی برای مشروعیت بخشی به عملکرد انحصارگرایانه و بحران ساز مراکز انتصابی قدرت ورانت خواری سیاسی واقتصادی رایج آنان نخواهد بود.
متاسفانه درحال حاضر، هیچگونه نشانهای دال برتغییر روش حاکمیت، به شکلی کیفی، به چشم نمیخورد و بسیار بعید به نظر میرسد شورای نگهبان باعدم بهرهگیری ازسلاح نامشروع نظارت استصوابی، مجالی برای حضور نیروهای مستقل ملی فراهم آورد. با شرائط فعلی ، رغبت و استقبالی از حضور در انتخابات ریاست جمهوری در میان مردم ملاحظه نمیشود. روشن است که با ادامه رویکردهای گذشته، فرض برگزاری انتخابات آزاد ازسوی حاکمیت، امکان ناپذیر وغیر واقعی خواهد بود. از سوی دیگر ، موازنه قوا در ساختار قدرت، به گونهای است که پیشاپیش ، نهادهای انتصابی در برابر نهادهای انتخابی ، جایگاهی برتر دارند و به جهت ساختار توزیع قدرت در قانون اساسی ، بخشهای انتخابی از جمله ریاست جمهوری، به امری صوری ، وتابعی از بخش انتصابی و غیر پاسخگو، بدل میشوند.
امروز دنیا آگاهی دارد که انتخابات ایران به صورت دو درجهای صورت میگیرد و مردم فقط این آزادی را دارند که ازمیان نامزدهای دستچین شده حاکمیت ، فردی را برگزینند ! کیست که نداند اغلب کاندیداهای معرفی شده ، کسانی هستند که در مسائل و نابسامانیهای ربع قرن گذشته نقش مستقیم و غیر مستقیم داشته و تفاوت بنیادین بین آنها نیست. اقدامات شبهه انگیز تنش آفرین و پنهانکاریهای اتمی و مشکلاتی که امروز کشور ایران در صحنه تکنولوژی اتمی به آن مبتلا میباشد، رواج فرهنگ مصرفی ، نقض آزادیهای اساسی و حقوق ملت ، ظهور طبقه نوکیسه جدید و غارت منابع ملی ، شکاف در گروههای اجتماعی و اختلاف فاحش بین فقیر و غنی ، فسادهای مالی اطرافیان و وابستگان و بالاخره تورم سرسام آور در زمان مسئولیت چه کسی به وجود آمد؟
مشارکت حداکثری در انتخاباتی که به دموکراسی و حاکمیت ملی ختم نمیشود و نقش تزئینی و ظاهر مشروعیت بخش را برای حاکمیت موجود ایفا میکند ، نه تنها بیگانگان را در ترغیب چنگ اندازی بر حاکمیت ملی باز نمیدارد بلکه امید تغییر و تحول از درون کشور را از بین برده و نگاهها را به سمت بیرون معطوف میدارد. راه خروج از بن بستهای ساخته و پرداخته حاکمیت ، ممانعت از دخالت بیگانگان و حفظ استقلال و تامین منافع ملی ، تسلیم و تمکین به خواست ملت میباشد.
آنچه اکنون برای مردم حائز اهمیت است تعیین تکلیف مدیریت کشور و پاسخگو بودن مسئولان در برابر ملت است. اگر فصلالخطاب کلیه امور شخص رهبری هستند و امور جاری میتواند با احکام حکومتی به سامان برسد چه حاجت است به این همه هزینههای گزاف برای گزینش رئیس جمهور و چه حاجت به وجوه میلیاردی شورای نگهبان برای نظارت برجریان انتخابات غیررقابتی و غیرموثر؟. در این صورت آیا بهتر نیست مقام رهبری با صدور حکمی ، یکی از نزدیکان مورد اعتماد خودرا به سمت رئیس جمهوری منصوب نمایند تا این همه هزینه از بیت المال مسلمین و بودجه عمومی صرف نشود.
هموطنان عزیز
بیتردید حساسیت زمان و مخاطرهآمیز بودن زمانه، هر ایرانی را به خود میخواند که با هشیاری کامل به آینده میهن و استقلال و آزادی این سرزمین بیاندیشد و ایستادگی در برابر یکه تازیهای ایران برباد ده را وجهه همت خویش قرار دهد تا پیش از آنکه بحرانهای داخلی و خارجی تعمیق بیشتری یابد ، شرائطی فراهم گردد تا حاکمیت ملی به نحوی مسالمت آمیز و در فضائی باز و آزاد وبا تکیه بر اصول دموکراسی ، حقوق بشر و جمهوریت واقعی وعدالت اجتماعی ، خارج از هرگونه تبعیض نژادی، جنسیتی و قومی - به دور ازخشونت- در کشور استقرار یابد و از کیان ایران و ایرانی پاسداری کند. تا به پشتوانه حمایت همه جانبه تودههای ملت در برابر هرگونه توطئه و تجاوزگری ، از استقلال و تمامیت ارضی کشور و حقوق ملت دفاع و با اعاده حیثیت به ایران و ایرانی در داخل و خارج در محیط صلح و صفا از دشمنی و دشمن تراشی خودداری شود.
مابر این باوریم که ساخت قدرت در کشور باید، منبعث از خواست ملی و به دور از هرگونه نفوذ و دخالت نهادهائی باشد که برای خود مشروعیتی الهی و غیر برخاسته از رای مستقیم ملت قائلند. ما حکم حکومتی را بدعتی در قانون گذاری و کشورداری و مانعی برای رشد فرهنگ آزادی و دموکراسی درمیان ملت میدانیم. ما نظارت استصوابی و قیمومیت افرادی محدود را برسرنوشت کشور و آراء مردم توهین به ملت ایران دانسته و برای تامین مشارکت عمومی در مسائل کشوری، راهی جز تغییر بنیادین در ساختار قدرت نمیبینیم.
آنچه در انتخابات اهمیت دارد، نه تکثر عددی است و نه صحنه سازیهای انتخاباتی. انتخابات زمانی معنا داردکه تکثر کیفی و تنوع واقعی علائق و دیدگاههای مختلف در صحنه حاضر باشد. انتخابات را زمانی میتوان توام با تکثر واقعی دانست که تمامی دیدگاههای موجود در سپهر سیاسی و اجتماعی ایرانیان که به منافع ملی و تمامیت ارضی کشور میاندیشند اعم از داخل و خارج، امکان شرکت و رقابت داشته باشند.
انتخابات ریاست جمهوری پیش رو، میتوانست آزمون دیگری برای به قدرت نشستگان حاکم در جمهوری اسلامی باشد تا ظرفیت خویش را برای تغییرات اساسی و مسالمت آمیز نشان دهند. باتوجه به ظرفیت و ساخت قانون اساسی و عملکرد مسئولین و از جمله شورای نگهبان در تفسیر و اجرای آن ، در حال حاضر، حق تعیین سرنوشت از طریق انتخابات آزاد و منصفانه مطابق استانداردهای بین المللی و جهت گیری اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقهای حقوق مدنی - اجتماعی و اقتصادی از ملت ایران سلب شده است و عملاٌ نتیجه انتخابات به نفع مقامات انتصابی و غیر پاسخگو مصادره شده است.
گرچه برخی از فعالان، برای اتمام حجت به شورای نگهبان و به امید آنکه با درک شرائط موجود راه خردمندانهای پیش گرفته شود، اعلام عدم شرکت خود در انتخابات را به موقعی محول ساختهاند که شورای نگهبان حربه عدم تائید صلاحیت را در مورد تعدادی از کاندیداها، بخصوص کاندیداهای زن ، به کار برد، ولی ما امضاءکنندگان در شرائط موجود، با توجه به اشکالات بنیادی که در بالا برشمرده شد و با توجه به اینکه مشکل اصلی، منحصر به عمل جانبدارانه و غیردموکراتیک شورای نگهبان نیست، با الهام از وجدان عمومی و آنچه از تصمیم خود جوش مردم احساس میشود، موجبی برای مشارکت دراین انتخابات نمیبینیم واعلام میداریم دراین انتخابات، نه کاندیدائی را تائید و نه رای خواهیم داد و به آنانکه با لحنی تهدید آمیز، فعالان سیاسی و متمایلان به عدم شرکت در انتخابات را به نوعی براندازی متهم میکنند ، گوشزد میکنیم که از اقتضائات مسلم حقوق مردم ، آزادی شرکت یا عدم شرکت آنها در انتخابات است و نمیتوان باهیچ تهدیدی ملت را از این حق مسلم محروم ساخت. این مردم هستند که با موضع گیریهای خود در هر زمان پیام خود را به هر نحو که اراده کنند اعلام میدارند.
لینک کامل این بیانیه در اینجا قابل مشاهده است http://jomhouri.com/a/00news/003573.php
|
|
| |
| چهارشنبه 24 فروردین ماه سال 1384 |
|
اطلاعِه هیات اجرائی در مورد برگزاری دومین هماِیش سراسری اتحاد جمهوریخواهان ایران
دومین همایش اتحاد جمهوری خواهان ایران، درروزهای ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ژوئن، در شهر فرانکفورت آلمان برگزار خواهد شد.
از همه اعضا و علاقمندانی که تمایل به شرکت در دومین همایش سراسری را دارند، درخواست می شود، برای تسهیل در کار تدارک همایش، اقدام به ثبت نام نمایند. دوستانی که در واحد های محلی اتحاد جمهوریخواهان حضور دارند و یا ارتباط مستقیم با آن ها دارند، از طریق این واحد ها و یا مستقیما از طریق گروه تدارک می توانند ثبت نام نمایند.
دوستان می توانند برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد محل و امکانات اقامت در مدت همایش، با گروه تدارک با آدرس زیر تماس بگیرند.
آدرس میل کمیته تدارک همایش:
Hamayesh2@jomhouri.com
اسناد و موضوعات مورد بحث همایش به تدریج و از طرف کمیسیون ها و گروه های کاری مربوطه، متعاقبا منتشر خواهند شد.
هیات اجرائی
اتحاد جمهوریخواهان ایران
|
|
| |
| یکشنبه 18 بهمن ماه سال 1383 |
|
پال تاک عمومی
موضوع: بررسی انقلاب ۵۷، ۱- مسئله دمکراسی
دعوت به پالتاک عمومی اتحاد جمهوریخواهان ایران
تاریخ: ۱۷ ۱۳۸۳ بهمن - ۵ فوریه ۲۰۰۵
ساعت: ۲۰:۳۰ (تهران)، ۱۸:۰۰ (اروپای مرکزی)، ۹:۰۰ (غرب آمریکا)
مکان: پالتاک، اتاق جمهوری
نشانی دقیق: Paltalk> Paltalk> By Language/ Nationality/ Other> Etehad Jomhourikhahn iran- Room
 |
|
